Strona główna / Biesiada kulturalna / Piękno szczęśliwie dostrzeżone

GP #23, 14 listopada 2015 r.

Piękno szczęśliwie dostrzeżone

OPRACOWAŁ: EDWARD DUSZA

Nowak Aleksandra
Obraz, który trafił do kolekcji
prezydenta RP Andrzeja Dudy

W salach Polskiej Fundacji Kulturalnej w Clark odbyła się uroczystość, podczas której ogłoszono tegoroczną laureatkę Nagrody Piasta. Piast jest symbolem pierwszej polskiej dynastii i polskiej tożsamości narodowej. Nagroda ta została ustanowiona przez Polską Fundację Kulturalną w dowód uznania dla działaczy polonijnych za szczególne zasługi w dziedzinie kultury, sportu, edukacji, sztuki, polityki oraz biznesu. Wręczana jest każdego roku.

Tegoroczną laureatką została Aleksandra Katarzyna Nowak, artysta plastyk, dyrektor Galerii Sztuki im. Skulskiego.

Artystka urodziła się w Strzyżowie w południowo-wschodniej Polsce, edukację zdobyła w Szkole Sztuk Plastycznych Projektowania Form Użytkowych w Sędziszowie Małopolskim, gdzie studiowała malarstwo pod okiem prof. Janiny Ożóg-Czarnowskiej i prof. Mariana Ziemskiego oraz rzeźbę u prof. Piotra Kidy. W Stanach Zjednoczonych pogłębiała swoją wiedzę w kierunku Visual Communications w Caldwell College i Kean University w New Jersey, a także poprzez prywatne sesje malarskie pod okiem prof. Henry’ego Dorena.

Krytycy sztuki i kolekcjonerzy dopatrują się w jej malarstwie akcentów art nouveau. Odbiorcy natomiast pozostają pod głębokim wrażeniem jej subtelnych, pełnych zwiewnej i nieposkromionej tęsknoty pejzaży, wysublimowanych martwych natur, realistycznych portretów, z których każdy jest głęboką analizą psychiki modela. Portrety osób, które wykonała, zdają się mówić. Aleksandra K. Nowak jest też wrażliwą malarką kwiatów. Podobnie jak Stanisław Wyspiański przedstawia je nie tylko w majestacie glorii kwitnienia, ale odnotowuje powolny proces ich przemijania, upadku, umierania. Jej słoneczniki, irysy, mimozy, róże – pokazane są na pełnym ekranie swego wegetatywnego trwania, podobnie jak działo się to na obrazach Caravaggia, który potrafił odnotować ohydę robaka toczącego dorodną, śmiejącą się kolorami brzoskwinię, przy czym jego brzydota tylko podkreśliła piękno owocu. Artystka odnotowuje brzydotę w taki sposób, że przeistacza się ona w urok. Cechy te zauważymy także w jej portretach, zwłaszcza w przedziwnej serii Egona, gdzie jakby celowo podkreślała niedostatek urody modela, tworząc obraz intrygujący i piękny. I nie jest ona tu wcale epigonem Egona Schiele’a, stroniąc przed zmysłowością i wykrzywionym erotyzmem, typowym dla tego austriackiego artysty.

Podobne tendencje dojrzymy w jej pejzażach zaprezentowanych przez nią obrazów św. Sebastiana czy pełnych obyczajowej dyskrecji aktach.

Aleksandra Katarzyna Nowak jest artystką na wskroś polską. Podobnie jak Józef Chełmoński uważa, że najpiękniejsze krajobrazy, kwiaty, ptaki i zwierzęta spotyka się tylko tam, w ojczyźnie, kraju przez nas opuszczonym, ale zawsze najbliższym.

Jej obrazy znajdują się w wielu prywatnych i publicznych kolekcjach w Stanach Zjednoczonych, m.in.: Uniwersytetu Harvarda, Johnson & Johnson, The Hoyt Institute of Fine Arts, Seaton Hall University, HBO, Avy i Adama Bąków, Edwarda Duszy i wielu innych, a także w zbiorach w Polsce, Kanadzie, Francji i na Hawajach.

Aleksandra Katarzyna Nowak uczestniczyła w dwudziestu pięciu indywidualnych ekspozycjach i 45 wystawach grupowych. Otrzymała kilkanaście nagród w konkursach malarskich w Stanach Zjednoczonych.

W 1997 r. została zaproszona do Polski, gdzie staraniem Kancelarii Senatu RP pod kierunkiem marszałka Adama Strozika urządzono jej wystawę. Impreza miała miejsce w Galerii „Koszelówka” Jana Balcerzaka, znanego polskiego malarza, i została uznana za wydarzenie dużej klasy.

W latach 2002-2012 malarstwo Aleksandry K. Nowak reprezentowała wyłącznie Galeria CFM Neila Zukermana, jedna z najbardziej prestiżowych galerii w sercu SoHo, później w Chelsea w Nowym Jorku.

Ostatnio, 29 października, jeden z jej obrazów trafił do kolekcji Prezydenta Polski, dr. Andrzeja Dudy, jako dar przedstawicieli Polonii nowojorskiej.

Przyjmując wyróżnienie, Aleksandra K. Nowak powiedziała:

Dziękuję serdecznie zarządowi fundacji, na czele z działającym obecnie prezesem Tomaszem Szybowskim wraz z paniami: Małgorzatą Stępień i Beatą Ozarek, za wyróżnienie mnie i przyznanie mi Nagrody Piasta. Czuję się bardzo zaszczycona.

Mija właśnie 25 lat, od kiedy jestem związana z Polską Fundacją Kulturalną i Galerią Skulskiego, w której miało miejsce ponad 200 wystaw – malarstwa, rzeźby, grafiki, fotografiki i ceramiki, głównie artystów polskich mieszkających w Stanach Zjednoczonych i z Polski. Prace prezentowali w niej także artyści innych narodowości.

Każda z wystaw jest dla mnie dużym przeżyciem, spotkaniem z innym sposobem artystycznego wyrazu i poznaniem artysty czy artystów.

Na przestrzeni lat w Galerii Skulskiego gościli liczni słynni artyści, m.in.: Zdzisław Beksiński, Piotr Woroniec, Jan Lebenstein, David Il Kuracinski, Egidijus Rudinskas, Alojzy Balcerzak, Rafał Olbiński, Ewa Rubinstein, Henry Doren, Lubomir Tomaszewski, Andrzej Pityński, i wielu innych.

W roku 1991 dzięki inicjatywie dr. Cezarego Gazy, ówczesnego prezesa Fundacji, zrodził się pomysł przystosowania pokoju Skulskiego do stałych wystaw artystycznych. Pracowałam wtedy w biurze fundacji i wraz z Cezarym Gazą postanowiliśmy zacząć prace, począwszy od malowania wnętrza i montowania świateł. Organizowanie systemu wieszania i usunięcie szaf przyszło później, lecz mniej więcej miejsce to było prawie gotowe do pierwszej wystawy.

Premierą wystawy była ekspozycja pod tytułem: „Afera na Broadwayu”, przygotowana przez Ryszarda Drucha, na którą złożyły się: rysunek satyryczny Ryszarda Drucha, malarstwo Ewy Kiepury, fotografika Marka Bulaja, a to wszystko w oprawie muzycznej grającej na fortepianie Joanny Gaj i deklamacji poezji warszawskiego aktora Jacka Mirka Kupca.

No i tak to się zaczęło... Po 25 latach galeria imienia Waltera Skulskiego Polskiej Fundacji Kulturalnej nadal spełnia rolę promowania szeroko pojętej kultury i sztuki.

Pragnę jeszcze raz podziękować wszystkim, dzięki którym to było i nadal jest możliwe.
Zapraszam do Polskiej Fundacji Kulturalnej. Proszę o wspieranie nadal naszej organizacji.

Przy okazji przedstawienia laureatki odbył się gościnny koncert oktetu muzycznego Oktava Ensemble z Krakowa, uznanego przez krytyków za jeden z najciekawszych zespołów wokalnych młodego pokolenia. Jest on także wielokrotnym zwycięzcą licznych festiwali i konkursów wokalnych; wśród zdobytych przez zespół nagród nie zabrakło najbardziej prestiżowej nagrody w dziedzinie polskiej chóralistyki Grand Prix 39’ edycji „Legnica Cantat”.

Szerokie zainteresowania artystyczne Octava Ensemble pozwalają temu zespołowi sięgać po każdego rodzaju muzykę, od twórczości renesansowej po awangardowe koprodukcje z udziałem Krzysztofa Pendereckiego. Specjalizację Octava Ensemble stanowi jednak muzyka XVI i XVII w. Zespół wpisuje się w trend historycznego wykonawstwa muzyki dawnej, nagrywając płyty z utworami z przełomu renesansu i baroku. Wyróżniony został pochwalną recenzją w brytyjskim miesięczniku Gramophone – najbardziej liczącym się magazynie o muzyce klasycznej na świecie.

Dyrektorem artystycznym zespołu jest Zygmunt Magiera.